خداحافظی موقت تا بعد از امتحانات

شهر ما سرش شلوغه ، وعده هاش همه دروغه

آسموناش پُر دوده ، قلب عاشقاش کبوده

کاش تو قحطی شقایق ، بشینیم توی یه قایق

بزنیم دل رو به دریا ، منو تو تنهای تنهــــــــا

اونقده میریم که ساحل از منو تو بشه غافل

قایق رو باهم می رونیم ، اونجا تا ابد می مونیم

جائی که نه آسمونش ، نه صدای مَردمونش

نه غمش نه جنب و جوشش ، نه گلای گل فروشش

مثل اینجا آهنی نیست ........

 ****

امیدوارم همگی خوب و سلامت و خوشحال باشین

بهار خانوم اومد و کلی با حرفاش منو خجالت زده کرد

من فقط همین رو بگم که اگه همه دوستان بیان به اینجا سر بزنن و منو تنها نذارن

بازم ، بدون حضور بهار خانوم اینجا برام لذت و شوق و معنائی نداره

چون اصلاً اینجا به عشق بهار و برای بهار درست شده

یه مدت اینجا به روز نمیشه به دلیل اینکه امتحانات نزدیکه و باید درس بخونم

بهار خانوم هم کامپیوترش دچار مشکل شده و متأسفانه نمیتونن مطلبی بنویسن

مراقب خودتون باشین و امیدوارم با عشق و شادی زندگی کنید  

معبــــود

اگر روزی رسد ، دستم به دامانت كنم جان را به قربانت

ولــــی

بی لطف و احسانت

چگونه شوم ناخوانده مهمانت ؟

چگــــونه ؟

تو معبود منی بگذار داد از دل بگيرم

پناهم ده كه بر سقف حرم منزل بگيرم

تو دريايی و من تنها غريق مانده در باران

تو فانوس رهم شو تا ره ساحل بگيرم

در اين بازار بی مهری به ديدار تو شادم

تو شادم كن كه سوز ِ غم برآمد از نهادم

تو میگفتی صدايم كن ز سوز سينه هر شب

صدايت می زنم اما رسی آيا به دادم

كمك كن تا ابد تنها به تو عاشق بمانم

زكوی عاشقی شعر خوش ماندن بخوانم

شاعر : بامداد جويباری

خواننده : شادمهر عقیلی

....

موتور جستجوی گوگل به وبلاگ اضافه شد

سه بخش جدید زیر به بخش پارس پلانت اضافه شدند امیدوارم از دیدن اونا لذت ببرید

تازه های فيلم و سينما را همه روزه در لینک زیر ميتوانيد بخوانيد

 خبرهای فيلم و سينما

همه روزه ميتوانيد از تازه های ورزش ايران و جهان در لینک زیر باخبر شويد

 اخبار ورزشــی

 در اين بخش از پارس پلانت تصاوير عجيب و جالب ولي واقعي ميتوانيد پيدا کنيد!

 عجیب ولی واقعی

او مرا صدا میزد و من بال هایم بسته بود

یوسف گمشده در خاک غریبــستانـــــم ، بار الهی مددی کن تا به کنعان بروم

پیش از آنی که شمع عُمرم به پایان برسد ، همچو پروانه به دیدار عزیزان بروم

باور ندارم تماشای جان دادن پروانه ام را دیده باشم

آنروز که هر دو یک نفس در آسمان بر هر گلی بوسه ای میزدیم

ناگهان پروانه ام را در میان چنگال عنکبوتی زندانی دیدم

پروانه ام را در تار عنکبوتی رها کردم ، او مرا صدا میزد و من بال هایم بسته بود

او گریه میکرد و یاری میخواست ، افسوس که در من توان پریدن نبود

کاش آنجا جانم را از دست داده بودم

خاطرات با او بودن در چشمانم نقش بست و چشمانم از گریۀ او خونین گشت

ای روز ِ سیاه برگرد تا با تمام وجودم پروانه ام را در برگیرم و جان دهم

تا که شاید آنگاه آسوده سر بر خاک نهم

او مرا صدا میزد و من بال هایم بسته بود ...

کاش آنجا !!!

پروانه ام را میخواهم

پروانه ام را میخواهم ، من پروانۀ خود را با دستانی لبریز از التماس از خدا میخواهم

در کوچه پس کوچه های دلم ، با چشمانی اشک آلود پروانه ام را میخواهم

از بین تمام پروانه های زیبا و رنگین بال ، پروانه ام را میخواهم

از بین تمام پروانه های عاشق ِ دنیا ، من عاشق ترین پروانه ام را میخواهم

پروانه ها خیلی زود پروانگی از یادشان می رود ؛ آیا به راستی چنین است ؟

گوئی هزاران سال هیچ پروانه ای مرا نمی شناسد ، غریبه ام ، غریبه ای که حتی خود را نمی شناسد

بیش از این سخن گفتن ، در خود شکستن است

دلم خوش است ، دلم خوش است به پرواز پروانه های شاد و مسرور در آسمان آبی

من کی ام ؟ تکه پیله ای بیگانه که با پروانگان نا آشناست

پیله ای که روزگاری پروانه ای در دل داشت ، من فقط همان پروانه را میخواهم

همان پروانۀ ساده و زیبای خود را میخواهم

اما نه ! آنقدرها هم خودخواه نخواهم بود

با بودن و ماندن پروانه با من ، دیگر کسی پرواز پروانه های رنگین بال را نمی بیند

دیگر پروانه شاد و مسرور در آسمان پرواز نمیکند تا بر هر گلی نشیند و با گل بخندد

آه ! در سکوت سرد تنهائی خود ، تنها دلم خوش است

دیگر باور کرده ام ضعیف بودن خود را ، دیگر باور کرده ام که تا چه حد ناتوان هستم

آنقدر ضعیفم که حتی باد ِ بال ِ پرواز پروانه مرا در هم میشکند

تنها دلم خوش است به تماشای پرواز پروانه ، حتی اگر فرسنگ ها فاصله میان ما باشد

چه زیباست که با مهر ، دل از کینه بشوئیم

طبق روال معمول ، این هفته نوبت داستان کوتاه بود

اما چون دو هفته پشت سر هم داستان گذاشتم امروز رو یه جور دیگه شروع میکنم

دوس دارین روزهامونو با آرزوهای قشنگ سپری کنیم ؟

نظرتون چیه ؟ 

چه زیباست که چون صبح

گل سرخ

گل نور

ز باغ سحر آریم

چه زیباست ، چو خورشید

در افشان و درخشان

ز آفاق پُر از نور ، جهان را خبر آریم

همانگونه که خورشید ، بر اورنگ زر آید

خرد را بستاییم و بر اورنگ زر آییم

چه زیباست که با مهر

دل از کینه بشوییم

چه نیکوست که با عشق

گُل از خار برآریم

گذرگاه زمان را

سرافراز بپوییم

شب تار جهان را

فروغ از هنر آریم

اگر تیغ ببارند ، جزء از مهر نگوییم

و گر تلخ بگویند ، سخن از شکر آریم

بیایید

از این عالم تاریک

دل افروزتر از صبح

جهانی دگر آریم .....

پری

پری

پری ، پروانه ، بی تو این دل نائی نداره

پری ، پروانه ، دل من طاقت نداره

تنهائی سخته عزیزم ، الهی اشکاتو نبینم

پری ، عاشق چشماتم ، بذار یه بوسه از اون نگات بچینم

پری ، مهربونم ، تنها توئی همزبونم

پری عزیز جونم ، بذار از عشق چشمات بخونم

پروانه ، دردانه ، یگانه ، از عشق تو شدم دیوانه

تو نباشی من میمیرم ، مثه پرنده ای گوشه گیرم

ای پری زیبا ، برگرد به خونه

خونه ی دلم ، بدون تو زندونه

دلم واسه دیدنت پرپر میزنه

خواستن تو ، نه عشقه و نه عادته

دیدن تو به حرمت زیارته

اما می خوام ، تو دستای تو گم بشم

فنا شدن در تو برام نهایته

نیاز تو چراغ خونه ی منه

هر جا باشی چراغ خونت روشنه

یادت باشه حتی اگه من نباشم ، یکی تو رو تو خونه فریاد میزنه

بی خود با تو بودنم ، مست به تو رسیدنم

مست تر از روح شراب ، خراب عشق تو منم

ازت میخوام حتی اگه پشت هزار تا کوه باشی

یادت باشه چراغ خونمون واسه تو روشنه

حتی اگه من نباشم ، چراغ عشق تو خونمون

تا تو بیای همیشه سوسو میزنه

حرفای من زمزمه یه خواهشه

نه التماس ، نه خواهش نوازشه

فقط توئی حرف همه وجود من

وقت دعا ، زمزمه ی سجود من

ازت میخوام حتی اگه اون ور لحظه ها بری

یادت باشه چراغ خونمون واسه تو روشنه

حتی اگه من نباشم ، چراغ عشق تو خونمون

تا تو بیای همیشه سوسو میزنه